ԶԱՏԻԿ

«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր

Անբան նապաստակը

Leave a comment

Անբան Հուռին հեքիաթը՝ << Հեքիաթի աղավաղում>> հնարի կիրառմամբ

Լինում է չի լինում, մի անբան նապաստակ է լինում: Էս նապաստակի մի ականջը կարճ է լինում, մյուսը` իսկի չի լինում: Էդ չեղած ականջը խուլ է լինում, մյուս ականջն էլ ոտքի տակ է ընկնում: Ընկնում է, ընկնում ու կորում է: Անականջ նապաստակը հանդիպում է մի ականջավոր սոսնձի: Սոսինձն իր ականջները տալիս է նապաստակին, նապաստակն էլ իր ոտքն է տալիս սոսնձին: Սոսինձը ոտքն առնում ու փախչում է: Նապաստակն էլ ոտքի փոխարեն ականջներն է մարզում։ Ականջներով քայլում է քայլում, չղջիկների տուն է գնում: Գնում է, գնում, նրանց հետ գլխիվայր քուն է մտնում: Դու մի ասի, էս չղջիկները նրան հավանելիս չեն լինում ու անունը դնում են անբան Հուռի:  Էս Հուռի նապաստակն ամբողջ օրը ականջն է ծամում ու պարապ-սարապ վիզը կախ վեր ընկնում, մնում:

  • Կարդա՛ ու հորինիր Հուռի նապաստակի երգը։
  • Նկարիր այս պատմության հերոսին։
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s