ԶԱՏԻԿ

«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր


Leave a comment

Սահյանական աշուն

Նկարչական պլեներ՝ դպրոցի կանաչ պուրակում: Իրենց ընթերցած աշնանային բանաստեղծությունների պատկեր-տպավորություններն են ներկայացնում 4.2 դասարանի սովորողները:


Leave a comment

Կարդում ենք Թումանյան․ նախագծի ամփոփում

Թումանյանական հարցազրույց․ Ներկայացնում են՝ Իռեն Պարապետյանը, Աստղիկ Հակոբյանը, Սեդա Հովհաննիսյանը-5․2 դասարան

Հարցազրույց մայրիկիս հետ

Ներկայացնում է՝ 5․2 դասարանի սովորող՝ Անժելինա Սըմոնյանը

Հարցազրույց մայրիկիս հետ

Ներկայացնում է՝ Սեդա Հովհաննիսյանը․ 5․2 դասարան

Հարցազրույց հայրիկի հետ

Ներկայացնում է՝ Հայկ Ղազարյանը-5․2 դասարան

<<Քեֆ անողին քեֆ չի պակսիլ>>- խոսքի թատրոն։

․Ընթերցում են՝ Իռեն Կարապետյանը, Սեդա Հովհաննիսյանը, Աստղիկ Հակբյանը-5․2 դասարան

<<Սևուկ ուլիկը>> հինգ տարի առաջ և հետո- խոսքի թատրոն

Պատմում է՝ Լուիզա Եղիազարյանը․ 5․2 դասարան

2013 թվական

2018 թվական

Թումանյանական ընթերցումներ

<<Արագիլ>> Կարդում է՝ Տիգրան Մարջանյանը

<<Իմ սերը>> Կարդում է՝ Լուիզա Եղիազարյանը

<<Երգչի վրեժը>>․ Հայկ Ղազարյան

<<Իմ երգը>> Հայկ Նահապետյան-5․1 դասարան

<<Հայոց բանակ>>

Կարդում է՝ Արթուր Մկրտչյանը․ 5․1 դասարան

 


Leave a comment

Ամանորյա մաղթանքներ

1Ինչպես գիտեք, արդեն հին տարին հեռանում է և գալիս է Նոր տարին։ Մարդկանց փայլուն ժպիտը, իրենց միջի լույսը հնարավորություն են տալիս զգալ կյանքի ջերմությունը։ Նոր տարին իր հետ բերում է հրաշքներ, որոնք ռետինով ջնջում են հոգսերը, տանջանքները, վերացնում չարությունը և թախիծը։ Մարդիկ անկախ ամեն ինչից պետք է օգնող լինեն, օգտակար և՛ մարդկանց, և՛ բնությանը։

Օրինակ՝ մարդ կա, որ մտածում է տոնածառը զարդարելու և Ամանորյա գնումներ անելու մասին ու անտուն աղքատներին բանի տեղ չդնելով՝ վնասում է աշխարհը։ Դրանք այնպիսի բաներ են, որ կարող ես ցանկացած պահ անել։ Ամենակարևորն այն է, որ դու լինես կյանքի օգնականը։ Առանց ընկերության ոչ մի տոն չի լինի նշել և չես զգա այն ուրախությունը, ինչը քո մայրն է քեզ պարգևել՝ բերելով քեզ լույս աշխարհ։ Չունես ընկեր կամ միայնակ ես ապրում, ոչինչ խնդրիր և աղոթիր, որ դու էլ կարողանաս հաճույք ստանալ կյանքից։ Մաղթում եմ, որ մարդկանց ժպիտը իրենց դեմքից անպակաս լինի։ Ինչպես գիտեք, մյուս տարի շան տարի է լինելու։ Շները մարդկանց օգնական ամենամտերիմ ընկերներն են և ուրախության նշանն են։ Ցանկանում եմ, որ մարդիկ շան նման դառնան բարի և զգան լավն ու վատը։

Աստղիկ Գրիգորյան 5․2 դասարան

Մայրի՜կ, շնորհավոր քո Ամանորը։

good

Թող, որ այս ամանորին ժպիտը քո դեմքից չպակասի և թող ամանորի փայլերը միշտ շողշողան քո դեմքին։ Թող այս Ամանորը լինի քո ամենաանմոռանալի տարին և դու այն անցկացնես ընտանիքիդ, բարեկամներիդ և ընկերներիդ հետ։ Նաև մաղթում եմ, որ քո ամանորյա բոլոր-բոլոր երազանքները կատարվեն և քո ընտանիքում միշտ Ամանոր լինի։

Իռեն Կարապետյան 5․2 դասարան

 


Leave a comment

Ա՜յ քեզ զարմանալի Ձմեռ պապ․․․

881181Մի պապիկ է լինում, անունը՝ Ձմեռ պապիկ։ Նա մի մե՜ծ պալատ է ունենում։ Այդ մեծ պալատը կառուցվել է պաղպաղակից, պատուհանները քաղցր ձողիկներից, իսկ դուռը՝ բիսկվիթից։ Նրա տոնածառը փոքրիկ էր ու նույնպես` պաղպաղակից։ Նա միշտ երազել է ունենալ մեծ տոնածառ ։ Ես Ձմեռ Պապիկին կնվիրեի այդ մեծ տոնածառը։ Continue reading


Leave a comment

Թե ինչպես եղևնին դարձավ տոնածառ

amsagir nkarԵղևնիների ընտանիքում կար մի թիթիզիկ եղևնի: Մոտենում էր ձմեռը, իսկ նրանք չգիտեին, թե ինչով են զարդարելու իրենց տունը: Մի օր թիթիզիկ եղևնին խորամանկություն արեց և ուզեց իրենով զարդարել Ձմեռը և Նոր տարին: Զուգվեց, զարդարվեց  և դուրս եկավ ժողովրդից խորհուրդ վերցնելու՝ ինքը գեղեցիկ է, թե՞՝ ոչ: Նրան բոլորը հավանեցին և այդ օրվանից բոլորը որոշեցին  եղևնիներով  զարդարել իրենց տնեը։Այսքանից հետո հասարակ եղևնին դարձավ տոների ծառ, այսինքն՝ տոնածառ:

Անժելինա Սիմոնյան․ 5․1 դասարան

Ձմռանը, երբ մարդիկ նայում էին եղևնուն, նրանք երկար մտածում էին, թե ինչո՞ւ է այդ ծառը միշտ կանաչ: Շուտով մի մարդ ամբողջ քաղաքով գոռաց, որ եղևնին դա կախարդական ծառ է, որը լցված է բարիքով և ուժով: Մարդիկ մտածեցին՝ եթե նրանք Ամանորը եղևնու հետ նշեն, ապա իրենց հաջողություն կսպասվի, քանի որ այն կախարդական է:

Մի աղջիկ որոշեց խոսել իր տոնածառի հետ: Խոսելու ժամանակ նա իմացավ, որ եղևնին շատ էր ուզում զգեստ հագնել, որպեսզի բոլորը հիանան նրանով: Աղջիկը որոշեց, որ պետք է զարդարել եղևնին այնպես, որ նա իրեն շատ լավ զգա: Նա ստեղծեց տոնածառի խաղալիքներ և կախեց ծառից: Ծառին անվանեցին տոնածառ: Տոնածառը աղջկան շնորհակալություն հայտնեց: Նրանք ընկերներ դաձան: Այդ օրվանից մարդիկ միշտ զարդարում են տոնածառերը և հիանում դրանց հրաշքով: Մինչև հիմա էլ, բոլորս հավատում ենք, որ առանց տոնածառի Նոր Տարին չի գա:

Լարիսա Մկտրչյան 5․1 դասարան

 

 


Leave a comment

Եթե ես քամի լինեի․․․

Եթե ես քամի լինեի, կշրջեի ամբողջ աշխարհով և աշնան ծառերի վրա թեթև կփչեի,  տերևաթափ կանեի, որ այն ավելի գեղեցիկ լիներ: Կփչեի միայն տաք երկրներում, օրինակ՝ Եգիպտոսում: Կուզեի գնալ Ֆրանսիայի Դիսնեյլենդ: Կուզեի բարձրանալ ամպիկների մոտ և նրանց գառնուկների կերպարների ձև տալ, կքշեի ամպերը այս ու այն կողմ և չարճճի բաներ կանեի: Կբարձրանայի շենքի տանիքին, կգողանայի ելակ և մորի, կուտեի այնտեղ: Ես հավես կզվարճանայի երկնքում ու հավես կանկացնեի ժամանակը: Ես կուզենայի մտնել ամենքի տուն և տեսնել, թե մարդիկ ինչ են անում: Կուզենայի տանիքի վրա դիտել իրիկվա արևը: Մի անգամ էլ կուզենայի լուսնի վրայով թռչել, որպեսզի մարդիկ իմանային՝ քամին էլ է թռչում լուսնի վրայով:


Leave a comment

Ամանորյա պատումներ

es

Մի գյուղ կար, որտեղ մարդիկ չէին պատրաստվել Ամանորին, և ոչ էլ ուզում էին պատրաստվել։ Ամեն տարի մադիկ պատրաստվում էին Ամանորին, բայց լավ չէր ստացվում, որովհետև ինչ որ բան միշտ թերի էր լինում։ Նրանք չէին հասկանում, թե ինչն է պատճառը։ Պատճառը նրանց տրամադրությունն էր։ Նրանք Ամանորին պատրաստվում էին, բայց տխուր տրամադրությամբ, այդ իսկ պատճառով էլ ինչ որ բան միշտ թերի էր լինում։ Նրանք որոշեցին այս տարի շատ լավ տրամադրությամբ դիմավորել Ամանորը, որպեսզի ամեն ինչ իդեալական լինի։

Մի անգամ ձմեռն իր հետ սպիտակից բացի այլ գույն բերեց՝ դեղինը։ Ճիշտ է, միայն մի գույն էր դա, բայց այդ մի գույնը այնքա՜ն ուրախացրեց մարդկանց․․․ Դեղին գույնը ամբողջությամբ փոխեց նրանց կյանքը։ Նրանց համար ամեն օրը Ամանոր էր։ Ոչ մի օր նրանք տխուր չէին ու ժպիտը նրանց դեմքից չէր պակասում։ Նրանք Ամանորը դիմավորում էին և նշում իրենց ժպիտով։ Գյուղում ոչ մի մարդ չկար, որ Ամանորը տխուր դիմավորեր։ Պարզվեց, որ Ամանորի կախարդական գաղտնիքը հե՛նց տրամադրությունն էր, Ամանորի գույնը։

Իռեն Կարապետյան․ 5․2 դասարան

Մոլորված Ամանորը

Տարեմուտ էր: Հին տարին գիտեր, որ պետք է հեռանա, գահընկեց լինի: Իսկ Նոր տարին գալիս էր՝ գոտևորելով ողջ երկրագունդը: Բայց, արի ու տես, որ նա չէր գտնում իր թագավորությունը: Որոշեց ուղևորվել դեպի հյուսիս, հետո՝ ավելի հյուսիս: Նա արդեն քիչ էր մնում կորցներ իր հույսը…

Երկար փնտրտուքից հետո, հայտնվեց Լապլանդիայում, որտեղ ամենուրեք եռուզեռ էր: Զարդարված էին բոլոր եղևնիները՝ սարերում ու լեռներում՝ գույնզգույն լույսերով, բազում զարդարանքներով, անհամար նվերներով: Շուրջբոլորը առատ ձյուն էր, խիստ ցուրտ էր։ Հյուսիսային եղջերուները լծվում էին անթիվ սահնակներին: Չէ՞ որ այդպես լինում է միայն Սուրբ Ծննդյան տոնակատարության ժամանակ և այն էլ՝ միայն Լապլանդիայում: Մարդիկ պարում և ուրախանում էին, ամենուրեք ցնծություն էր: Միթե՞ ուրիշ տեղ կարող էր լինել այն, ինչ այդքան երկար փնտրում էր մեր Ամանորը…

Մարդկանց հետ պարում էր նաև 2017 թվականը: 2018-ը նույնպես սկսեց պարել և ուրախանալ: Պարից հետո տարիները սկսեցին իրար հետ զրուցել: Զրույցը շա՜տ երկարեց: 2017-ը պատմեց, թե ինչ լավ ու վատ բաներ են պատահել իր թագավորության օրոք տարբեր երկրներում և մաղթեց, որ 2017 թվականը լինի առաջին հերթին՝ խաղաղության տարի: Երբ ժամը եկավ, թագավորության բանալիները նախորդ տարին հանձնեց 2018-ին և անցավ հիշողությունների գիրկը: Միաժամանակ Նոր տարին նստեց իր գահին և հնչեցին գլխավոր եկեղեցու 12 զանգերը:

Լուսինե Գյուլզադյան․ 5․1 դասարան