ԶԱՏԻԿ

Ստեղծագործական բլոգ


Leave a comment

Տերևն ու քամին

Լինում է չի լինում, մի պապիկ է լինում։ Պապիկը ծառ է տնկում , ծառը տարիների ընթացքում մեծանում է և տերևներ Է ունենում. Հետո մոտենում է ձմեռը: Չար քամին սկսում է ծառի տեևները պոկել: Երբ մնում է ծառի վերջին և միակ ձագուկը, քամին չի պոկում վերջինին և ասում է.  

-Դու բոլորի նման չես, որոնք իրենց գույնը փոխել են և ինձ ծաղրում են: Դու կդառնաս իմ ամենալավ ընկերը: Այսպիսով,  նրանք մտերին ընկերներ են դառնում և պատմությունը  վերջանում է:

Մեսրոպյան Ռազմիկ

Լինում է չի լինում, մի քամի է լինում ։ Տեսնում է տերևին։ Այդ տերևը շողշողում էր։ Քամին գնում է տերևի մոտ և զարմացած ասում․

— Ի՜նչ գեղեցիկ ես։

Տերևը պատասխանում է․

— Դու էլ ես գեղեցիկ։

Քամին ասում է,- մենք իրար շատ նման ենք, դրա համար արի ընկերանանք և երկուսով լավ ժամանակ անցկացնենք։

Տերևը հարցնում է․

-Ինչո՞վ ենք նման։

Քամին պատասխանում է․

-Երկուսս է ոսկեգույն ենք։

Հետո քամին փչում է ու տերևին ծառից ցած գցում։ Երկուսով միասին թռչում են։

Միքայել Միքայելյան

Քամին մի օր տերևի հետ թեյ էր խմում երբ տերևը փոխեց իր գույնը և դարձավ դեղին և ասաց․
— Ա՜յյ, ես հիվանդ եմ դեղին եմ։ Ի՞նչ անեմ։
Քամին պատասխանեց․
— Կանգնիր ձեռքերիդ վրա և ասա բիբիդի բոբիդի բու։
Տերևը այդ բոլորը արեց բայց դարձավ կարմիր ոչ թե կանաչ ։ Նա ասաց․
— Աաա՜ա, ես կարմիր եմ հիվանդ եմ։ Ի՞նչ անեմ։
Քամին պատասխանեց․
— Տասնհինգ կում ջուր խմիր և հինգ անգամ ծափ տուր։
Տերևը այդ բոլորը արեց բայց դարձավ նարնջագույն։
— Աաա՜ա ես նարնջագույն եմ։ Ի՞նչ անեմ հիվանդ եմ։
Քամին պատասխանեց․
— Ինը կքանիստ արա, ութ անգամ ասա բիբիդի բոբիդի բու, մի հատ ծափ տուր, վեց կում ջուր խմիր և ձեռքերիդ վրա կանգնիր։
Տերևը այդ բոլորը արեց ու այս անգամ հրաշք․․․ տերևը դարձավ կանաչ։ Նա ուրախ բացականչեց․
— Քամի շնորհակալ եմ քեզ։ Ես էլ հիվանդ չեմ։ Ես շատ սիրուն, կանաչ տերև եմ։ 

Աստղիկ Մեղրունի

Մի օր քամին մոտենում է Սեփանակերտի տների մոտ, որպեսզի լիքը-լիքը տերևներ հավաքի: Նա հավաքեց տերևներին և թռավ դեպի Ղարաբաղի լեռներ: Լեռներում քամին սկսեց դադարել և տերևները սկսեցին թափվել: Տերըներից մեկը հարցրեց.

-Ինչո՞ւ կանգ առար, քամի՛:

Քամին ասաց.

-Անձրևը դադարեց, արևը բարձրանում է, ես չեմ կարող արևոտ եղանակին փչել:

Տերևները ցած ընկան և գետնի վրա նրանք մնացին ուղիղ 10 ժամ: 10 ժամ անց եկավ մի տղա: Պարզվեց, որ այդ տղան հայտնի բանաստեղծ Համո Սահյանն էր: Նա պառկեց ծառի տակ և սկսեց մտածել, թե ինչ բանաստեղծություն գրի: Հանկարծ ուժեղ քամի բարձրացավ, տերևները շատ ուրախացան և քամին ասաց.

-Եկե՛ք, բարձրացեք, իմ քնքուշ տերևներ:

Տերևները բարձրացան օդ և սկսեցին ճամբորդել աշխարհով մեկ: Սահյանը այդ ամենը տեսնելով,  որոշեց գրել մի բանաստեղծություն  անունն էլ ՝ ««Քամու համբույր » :

Բարսեղյան Աշոտ

Կար չկար մի տերև կար: Այդ տերևը ընկեր չուներ, որովհետև նրա անունը Անհաջողակ էր: Նա միակ մնալով մի քանի տարի հետո ծերացավ (չորացավ): Քամին այդ տեսնելով, մոտեցավ տերևին ու ասաց․

-Ա՛յ տերև, ինչո՞ւ էս այսպես նեղվել:

-Ես նեղվել եմ, որովհետև իմ հետ ոչ ոք չի խաղում:

-Աաա՝, արի ես քո հետ ընկերանամ ու տանեմ քեզ տաք ու գեղեցիկ երկիր, որովհետև հիմա գալիս է ձմեռ և դու կսառես:

-Այո՛, համաձայն եմ։ Բա մնացած տերևները:

-Մնացած տերևները քեզ չօգնեցին, դու էլ իրենց մի օգնիր, արի գնանք:

Նրանք գնացին տաք երկրներ և մտերիմ ընկերներ դարձան: Այդ օրվանից նրանց ոչ ոք չի կարող բաժանել:

Ղազարյան Լաուրա

Մի օր ես նստել էի մեր այգում և տեսա, թե քամին ինչպես եկավ և ամենագեղեցիկ տերևին պարացնելով վերև տարավ։ Տերևը վախեցավ, բայց քամին տերևին ասեց,  որ նրան ոչինչ չի անի։ Քամին տարավ տերևին ամպերի մոտ և ծանոթացրեց իր ընկերների հետ, իսկ տերևը նրան սովորեցրեց պարել։ Նրանք դարձան ամենալավ ընկերները, բայց տերևը իջավ քամու հետ իր ծառի տակ, իսկ քամին նորից բարձրացավ վերև։

Մկրտչյան Լիա

Երբ աշուն է գալիս, ծառերը սկսում են մերկանալ։ Տերևները դառնում են  տարբեր գույների, անձրևներն ու քամիները շատանում են։ Մի օր ես քայլում էի այգում և մեծ  ծառի վրա  մեկ տերև նկատեցի։ Բոլոր տերևները թափվել էին, իսկ նա կարծես ընկերացել էր քամու հետ և քամին նրա կողքով անցնում էր՝ առանց տերևին շարժելու։ Նրանք կարծես ընկերացել էին․․․

Կարապետյան Ադել

Աշուն էր, խորը աշուն։ Անտառում վերջին տերևաթափն էր։ Քամու  մեղմիկ երգի տակ տերևները  մեկը մյուսի ետևից ցած էին թափվում։ Ծառերից մեկի վրա մի տերև կար, որ կարծես շունչը պահած սպասում էր իր վախճանին, երբ հանկարծ քամին շշնջաց․

         —Մի′ վախեցիր,  տերև, դու ոչինչ չես զգա։                                                                               

— Չեմ վախենում,-  դողացող ձայնով  պատասխանեց տերևը։                                           

—Վախենում ես,- ասաց քամին։                                                                                                 

-Չէ՛, ես պարզապես ուզում եմ վերջին անգամ վայելել աշունը…

Ալեքսանյան Հասմիկ

Լինում է, չի լինում, մի  քամի է լինում։  Այդ քամին թափառում էր ամենուր, որպեսզի լավ ընկեր գտներ։ Երբ աշունը Աշխարհին հյուր եկավ, այդ օրը քամին գտավ լավ ընկերոջ։ Դա տերև էր։ Այդ տերևը գունավոր էր , շատ մեծ ու շատ բարի։ Միասին նրանք ուրախ թափառում էին դաշտերով, սարերով, անտառներով։ Երբ ձմեռ եկավ, տերևը մնաց ձյան տակ։ Քամին շատ երկար էր փնտրում ու փնտրում տերևին։ Երբ նա հասկացավ, որ տերևը ընկել է ձյան տակ, քամին շատ նեղվեց։ Երբ կրկին եկավ աշունը, արդեն ոչ թե քամին եկավ տերևի մոտ, այլ նույն տերևը, որը վերածնվել էր գարնանը, եկավ քամու մոտ՝ պոկվելով ծառի ճյուղից, որովհետև լավ ընկերները միշտ գտնում են իրար։

Նարեկ Ղարիբյան

Աշուն էր։ Քամին ուժգին փչում էր։ Տերևները արդեն ոսկեզօծվել էին։ Քամու սուլոցից նրանք պոկվում էին ծառից և իջնում վար։ Մի տերև կար, որը կարծես չէր ուզում պոկվել ծառից։ Նա խնդրում էր Աստծուն, որ իրեն չբաժանի իր հարազատ ծառից։ Իսկ քամին ավելի էր ուժեղանում։ Ես նայեցի ծառին ու տեսա, որ նրա վրա մնացել էր միայն այդ տերևը և հասկացա, որ Աստված լսել էր նրա խնդրանքը։

Պետրոսյան Վահան

Մի օր  քամին տեսավ կաղնու վրա մի տերև և ասաց․
— Տե՛րև, այդ ի՞նչ ես անում։

Տերևը պատասխանեց․

— Նայում եմ վերևից անտառի վրա։

Քամին ասում է․

— Արի ինձ հետ, ես քեզ ցույց կտամ աշխարհի ամենագեղեցիկ վայրերը։

Տերևը համաձանվեց։ Քամին, պտտվելով և սուրալով տերևի շուրջ, պոկեց նրան ծառի ճյուղից, և նրանք ուղևորվեցին Անգլիա, եղան Ֆրանսիայում և վերջապես հասան Հայաստան։ Հայաստանում նրանց շատ դուր եկավ, նրանք ծանոթացան տարբեր մարդկանց և կենդանիների հետ, ազգագրական երգեր երգեցին, քոչարի պարեցին, և որոշեցին ընդմիշտ մնալ Հայաստանում։

Կարեն Հովհաննիսյան

Լինում է, չի լինում մի տերև է լինում։ Նա ուներ շատ ընկերներ։ Մի օր այդ տերևը սկսեց իր գույնը փոխել՝ կարմրել։ Բոլորը տեսան զարմացան, որովհետև դեռ ամառ էր։ Այդ ժամանակ բարձրացավ քամի և քշեց տարավ կարմիր տերևին։ Երբ տերևը ուշքի եկավ  տեսավ, որ ինքը մի գյուղում է։ Հանկարծ մի հավ մոտեցավ տերևին, որ ուտի։ Մեկ էլ այդ պահին հայտնվեց քամին և քշեց տարավ տերևին։ Նրանք միասին ճամփորդեցին երկրով մեկ և բոլորը իմացան, որ աշխարհում կա կարմիր տերև։

Արևիկ Ստեփանյան


Leave a comment

Ձմեռային ամսագիր

<<Ամեն ինչ ձմռան մասին․․․ >> դեկտեմբերյան նախագծի ամփոփում

Ներկայացնում ենք 4-րդ և 5-րդ դասարանցիների կողմից ստեղծված ձմեռային ամսագրերի ընտրանին։

Իմ ձմեռային ամսագիրը-Ռուբեն Շահվերդյան

Իմ ձմեռային ամսագիրը-Նարե Կարապետյան

Հետաքրքիր փաստեր ձմռան մասին– Արեգ Հարությունյան

Ձմեռ-Վահե Գաբրիելյան

Նամակ ձմռանը– Վահե Գաբրիելյան

Ձմռան ամսանունների ստուգաբանությունը– Էվելինա Սաֆարյան

Ուրախ ձմեռ-Տիգրան Գալստյան

Ամեն ինչ ձմռան մասին– Սամվել Մխիթարյան

Ի՞նչ է ձյունը– Արգիշտի Ղարիբյան

Աշխարհի ամենաձնառատ և ամենատաք վայրերը-Մարկ Բուդաղյան

Ամանորյա հեքիաթ-Անահիտ Առաքելյան

Հետաքրքիր փոստեր Ամանորի մասին-Միքայել Հովհաննիսյան

Ինչպես են Ամանորը նշում Կուբայում-Գոհար Եգանյան

Ամանորյա թխվածքաբլիթներ– Իվետտա Բաբայան

Ամանորը՝ Ճապոնիայում-Ալեն Հարությունյան

Բնությունը՝ ձմռանը-Տաթև Սարգսյան

Կենդանիները՝ ձմռանը-Սոֆի Օհանյան

Կատուները և շները՝ ձմռանը-Անահիտ Առաքելյան

Ձմեռային ֆոտոպատում և հետաքրքիր տեղեկություններ-Արեգ Քեշիշյան

Հետաքրքիր փաստեր ձյան մասին-Կատրին Ստեփանյան

Ձյան փաթիլը-Հասմիկ Բաղրամյան


Leave a comment

Շուռ եկած աշխարհում

Ջ․ Ռոդարի․ <<Թարս պատմություններ>> հնարի կիրառում։

Հորինում են 4-2 դասարանի սովորողները։

Իվետտա Բաբայան

Մի օր այնքան էի հոգնել, որ հենց պառկեցի, անմիջապես քնեցի։ Տեսա, որ ամեն ինչ շուռ է եկել, բացի ինձնից։ Մարդիկ առաստաղով էին քայլում, շները մլավում էի, կատուները հաչում, ավտոմեքենաները մարդկանց էին քշում, նույնիսկ ոչ թե արևն էր շողում երկնքում, այլ՝ լուսինը։ Ես շատ զարմացա, երբ գնացի դպրոց ու տեսա, որ երեխաները սովորեցում էին ուսուցիչներին։
-Հերի՛ք է կռվեք, ուսուցիչնե՛ր, դուք այս ամիս երկու կստանաք։
— Էլ չե՛նք կռվի, ընկեր Արման, մենք դասերը կսովորենք։
Երբ ես դպրոցից տուն վերադարձա, տեսա, որ մայրիկս ինձ նայելով ուզում է, որ ես իր համար ճաշ եփեմ։ Ճաշելուց հետո ես գնացի, որ շանս հետ խաղամ, բայց տեսա, որ շունս կատվի պես մլավում է, իսկ աղբամանի կատուները հաչում են։ Աշնանային այգում տեսա, որ թռչուները ոչ թե չվում են տաք երկրներ, այլ վերադառնում են։

Եվ ամենահրաշալի պահն այն էր, երբ Ամանորի գիշերը դուռը բացեցի ու մեկ էլ ի՞նչ տեսա․․․ Ձմեռ Պապու փոխարեն Ձյունանուշն է եկել։ Հե՛նց այդ պահին զարթուցիչս արթնացրեց ինձ։ Ես արագ վեր կացա և տեսա, որ ամեն ինչ տեղն է։

Գառնիկ Գաբրիելյան

Երազում ես մի անգամ գնացել էի շուռ եկած աշխարհ: Այնտեղ շատ ծիծաղելի էր: Ես այնտեղ տեսա, որ ծնողները նստել էին սայլակին, իսկ երեխանները նրանց քշում էին: Ջուրը դարձել էր լավա, իսկ սառույցը՝ ջուր: Կատուները շատ էին սիրում ուտել ձկներ: Լողավազանում երկու ձուկ կար: Կատուներից մեկը մոտեցավ ձկներին և ուզում էր բռնել: Բայց ձկները ջրեցին կատվին, որից հետո կատուն փախավ այգի: Այգում կար շատ ծառեր, որոնք աճել էին արմատները դեպի վեր, իսկ նրանց պտուղները արմատներից էին կախված: Այգում երեխաները պոկում էին ծառերից պտուղները և կերակրում սայլակների մեջ նստաց ծնողներին: Այնտեղ ամեն ինչ իսկապես ծիծաղելի էր, բայց միևնույն ժամանակ սարսափելի: Հետո ես արթնացա և տեսա, որ ամեն ինչ կարգին է և շատ ուրախացա:

Տաթև Սարգսյան

Լինում է, չի լինում մի տղա։ Արդեն երեկոյան ժամը՝ 21:00-ն էր և նա գնաց քնելու։ Պառկեց և մի ակնթարթում քնեց։ Տեսավ մի շատ տարօրինակ երազ։ Իր երազում ամեն ինչ հակառակն էր։ Օրինակ՝ մայրիկը ադի-բուդի էր ուտում, իսկ նրա երեխաները ճաշ էին պատրաստում։ Երեխաները լվացք էին անում, իսկ մայրիկը խաղում էր խաղալիքներով։ Կատուն ընկերացել էր մկան ու շան հետ և նրանք միասին ճաշում էին կատվի տանը։ Շունը ասում էր․ <<մյա՜ու, մյա՜ու>>, իսկ կատուն ասում էր․ <<հա՜ֆ, հա՜ֆ>>։ Անցան ժամեր և տղան արթնացավ երազից և տեսավ իրականությունը։ Եվ այդ ամենի մասին պատմեց իր մայրիկին։


Leave a comment

Խոհեր աշնան մասին

Ներկայացնում են՝ 4-րդ դասարանի սովորողները։

Զբոսնում եմ այգում ու մտածում, որքան շատ գույներ ունի աշունը: Ծառերը տկլորացել են, մի քանի օր առաջ տերևները զարդարում էին նրան: Երեխաները խաղում են դեղին տերևներով: Ես քայլում եմ ու զգուշանում,որ չտրորեմ տերևները: Մի տեսակ խղճում եմ: Աշունը ինձ ուրախացնում  և տխրեցնում է:

Continue reading


Leave a comment

Կարդում ու քննարկում են Սարոյան

Սարոյանական օրերը շարունակվում են։ Հինգերորդ դասարանցիների հետ ընթերցում, վերլուծում ենք Սարոյանի ստեղծագործությունները։ Այս անգամ կներկայացնենք <<Գեղեցիկ սպիտակ ձիու ամառը>>պատմվածքի վերլուծությունները։

<<Գեղեցիկ սպիտակ ձիու ամառը>>

Կարդացե՛ք սովորողների բլոգներում։

5․1 դասարան

Սիլվի Կարապետյան

Հայկ Ղազարյան

Արև Սուքիասյան

Ինեսա Մկրտչյան

Էլեն Հովհաննիսյան

Մանան Սեմիրջյան

Լուսինե Գյուլզադյան


Leave a comment

Ուսուցիչ Քերականը

Ջ․Ռոդարիի <<Ուսուսցիչ Քերականը>> հեքիաթը կարդալուց հետո, փորձում ենք բնութագրել ուսուցիչ Քերականին։

qer

Ուսուցիչ Քերականը Մայրենի լեզվի մոլագար էր, և շատ ջղային։ Ուսուցիչ Քերականը շատ խիստ և կոպիտ տղամարդ էր։ Նա նաև շատ լուրջ էր և չէր սիրում զվարճանալ , չէր  ուզում խնդալ։ Սեդա Հովհաննիսյան

Աստղիկ Հակոբյան

Լարիսա Մկրտչյան

Եվա Սահրադյան

Արեն Բաբաջանյան

Շահեն Թամազյան

Հրանտ Հակոբյան

Լուիզա Եղիազարյան

Տիգրան Մարջանյան

Անժելինա Սիմոնյան


Leave a comment

Սխալ արձագանքը․․․

Ջ․ Ռոդարի․ <<Հեքիաթի աղավաղում>> հնարի կիրառում։

Այսօր ընթերցեցինք Ջ․ Ռոդարիի <<Սխալ արձագանք >> հեքիաթը ։ Չորրորդ դասարանցիները հեքիաթը դերերով ընթերցելուց, արձագանքի մասին զրուցելուց և բեկամանացնելուց հետո, որոշեցին զվարճալի ու հետաքրքիր երկխոսություններ հորինել։ Ստորև ներկայացնում ենք հորինած հեքիաթների ընտրանին։ Հուսով ենք՝ ձեզ դուր կգան։

Continue reading


Leave a comment

Լուսին- ձվածեղը

լուսին սամվել

Վաղո՜ւց շատ վաղո՜ւց, մարդիկ չգիտեին, թե ինչ են աստղերն ու լուսինը։ Իրենք մտածում էին, որ դրանք  համով ու անհասանելի ձվաձեղների կտորներ են, և թռչելով փորձում էին հասնել լուսին-ձվածեղին: Մեկ – մեկ իրենք նայում էին լուսնին և մտածում, թե ի՞նչ բան է այդ լուսավոր ձվաձեղը : Մի օր, մի մարդ այնքան ուժեղ թռավ, որ հասավ տիեզերքին, աշխարհից է՜ն կողմ և տեսավ, թե ինչ բան է լուսինը :

Լուսնի կողքին կար մի գեղեցիկ շողերով արև : Երբ որ մարդիկ տեսան, որ այդ մարդը հասել է  լուսնին, սկեցին նրան հարցեր տալ․

-Ի՞նչ բան էր այդ ձվաձեղը, նա համո՞վ էր  տա՞ք էր, մե՞ծ էր… այդպես շարունակ․․․ Ահա այսպես, բոլորը իմացան, թե ինչ բան է լուսինը:

Էլեն  Հովհաննիսյան 4-րդ դասարան


Leave a comment

Ձմռան առավոտ

Ջ․ Ռոդարի <<Հեքիաթի աղավաղում>> հնար, կամ ինչպես գարնան առավոտը դարձրինք ձմռան առավոտ։

Բարի ցրտի զանգեր զարկին,

Ցըրտցրտալեն անո՜ւշ- անո՜ւշ,

Ցուրտը բացվեց մեր աշխարհին,

Սառըսռալեն անո՜ւշ -անո՜ւշ։

Ձյունը  եկավ – երամ կապած,

Դանդաղալեն անո՜ւշ- անո՜ւշ,

Հարս ու աղջիկ հանդերն ելան

Խըրթխրթալեն անո՜ւշ- անո՜ւշ։

Ձմռան բուրմունքն անմահական

Դողդողալեն անուշ-անուշ:

Անուշ Ոսկանյան 4.2 դասարան